ايشان ، 3 - ذكر وفات والدين و تعهد نمودن عبد المطلب ، 4 - ظهور بعضى علامات نبوت ، 5 - ابتداى نبوت و تبليغ ، . . . 10 - ذكر اعتكاف ايشان ، 12 - در اسماى ايشان ، 15 - محفل ايشان ، 20 - نيكخويى ، حلم و حسن سياست ، 25 - صلهء رحم ، 30 - نمازخوانى ، 35 - زهد ، 40 - بناى مساكن ، 45 - مزاح ايشان ، 49 - نام نهادن و عقيقه كردن ، 50 - محاسن اخلاق ايشان ، . . . 54 - موالى ايشان ، 55 - خدمتگزاران آن حضرت ، 60 - امينان ايشان ، 65 - معجزات ، 66 - وفات ايشان . آغاز : اللهم صل على سيدنا محمد ترجمان لسان القدم . . . و بعد ، مىگويد افقر . . . عليم اللّه الحسينى ، چون ديدم كتاب عربى الدر و المرجان فى تلخيص سير سيد الانس و الجان ، از مؤلفات . . . اوحد الدين ميرزا خان ( جان ) بركى ثم جالندهرى ، اگرچه مبسوط . مشترك 3 / 1576 ، 1649 ، همانجا 10 / 286 ( 5 نسخه ) ، 382 ( 1 نسخه ) ؛ نسخه‌ها 6 / 4559 ( 1 نسخه ) ؛ استورى 206 « ميرزا خان » ، 1259 ؛ برگل 2 / 877 « ميرزا جان » ( چنين ) ؛ مشار 5 / 5163 ؛ هدية العارفين 667 « عليم اللّه » ؛ كشف الظنون 2 / 658 « نظم الدرر » كه متن است ؛ علماى هند 147 ؛ پاكستان مين 3 / 397 تا 403 ؛ دانش 13 : 1367 / 90 . بشير حسين ، شيرانى 1 / 24 ؛ راجستان 1 / 51 ؛ قصر علم 74 ؛ عبد اللّه 2 / 210 ( نامش ) ؛ نوشاهى ، چاپى 2 / 1318 . نثر الخصايل . هروى ، محمد حسين حافظ فرزند باقر . ( ن 978 م ) ، به نام شاهزاده سليم . مشترك 7 / 687 ، همانجا 10 / 194 ( نامش ) ؛ دانش 13 - 1367 خ / 94 . راجستان ، عمران 2 / 256 ( 2 نسخه ) ؛ كشمير يونيورستى 44 . ( - شرح شمايل ، هروى ) . نثر الدرر . سروستانى ، عبد اللّه ( ن 1333 ق ) . ترجمهء « المغازى » واقدى . برگل 2 / 764 ؛ مشار 5 / 5163 ؛ آكادمى ، چاپى 53 ؛ عبد الرحيم 2 / 84 ناشناخته ؛ نوشاهى ، چاپى 896 « نثر الدرر : مجموعهء مغازى الرسول و فتوح العجم و العراق و فتوح الشام و المصر » . نجات الثقلين . سلطانى كرمانشاهى ، حسين قلى ، بختيارى ( 1247 - 1303 ق ) . سوگوارى . ذريعه 9 / 461 « ديوان » ، همانجا 24 / 57 . نجات الخافقين . قاينى ، محمد فرزند محمد تقى . در 1 « مقدمه » و 14 « باب » و 1 « خاتمه » ، در سرگذشت حضرت فاطمه و على و حسن و حسين و سجاد و رضا است ، و روضه‌خوانى ، از روى « بحار » و « عوالم العلوم » و جز اينها ساخته است . نام كتاب و نگارنده و فهرست مطالب در ديباچه هست . آغاز : حمد و سپاس بىاندازه و قياس با اندازهء بارگاه بىانباز ، و تحفهء ساحت‌گاه بىنيازى است كه رنج و بلا و محنت و ابتلا را سنگ محك ماسوى . نسخه‌ها 6 / 4559 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 24 / 57 . ادبيات 1 / 508 . نجات العاصين . مشهدى بخارايى ، ذو الفقار فرزند رجب مشهدى ، ( ن 1306 ق ) ، در 1 « ديباچه » با 2 « مقدمه » و 76 « مجلس » به شمارهء شهيدان كربلا ، در آغاز نگارنده از سفر 1299 ق خود به بخارا ياد كرده است . آغاز : ديباچهء كتاب